De ARENA

Eind 2014 besloten we als vierdejaars Fine-Art studenten alvast te beginnen met de eerste voorbereidingen voor de eindexamententoonstelling. We hebben samen nagedacht welke invulling we zelf willen geven aan de expositie en we hebben taken verdeeld onder verschillende groepen om onze wensen mogelijk te maken (denk aan financiën, conceptontwikkeling, promotie, inkoop materialen en vervoer).

Het grootste deel van wat we hebben gedaan is natuurlijk achter de schermen gebleven. De meest zichtbare gezamenlijke inspanning is de ARENA. Hoewel we als groep heel divers zijn, komt ons werk en onze visies wel ergens samen. Om deze ontmoeting te visualiseren hebben we de ARENA ontwikkeld: een centrale ruimte voor performances, lezingen, maaltijden, discussies, muziek, et cetera.

Het was super om zo te kunnen samenwerken en om te leren wat er allemaal bij een tentoonstelling komt kijken. Ook van de vijf dagen expositie en alle ontmoetingen heb ik genoten. Bedankt allemaal!

 

There is no ordinary

De kunst heeft al jaren tegen alle heilige huisjes geschopt en op verschillende manieren gechoqueerd om iets in beweging te zetten. De vraag is hoe positief effectief dat voor de samenleving is geweest, juist omdat mensen alleen in staat zijn om ergens vrij over te denken, als we op ons gemak zijn en ons vrij voelen.

De moeilijkheid zit er in om een goede balans te vinden. Te veel gemak leidt tot decadentie. De kunst moet wel blijven prikkelen.

Deze gedachte geef ik invulling in mijn bijdrage aan de eindexpositie is de installatie There is no ordinary. Het kleurrijke behang, de schilderijen en planten verwijzen naar huiselijkheid, zonder een huiskamer te worden. De combinaties van schreeuwerig behang en met een ingetogen schilderij of naakt fruit in een landschap, zouden (hoop ik) toch wel vragen oproepen.